Feel the fear…. and do it anyway
Jep, de titel dekt de lading.
Ik las dit boek van Susan Jeffers een heel aantal jaren geleden, maar het blijft een boodschap om toch regelmatig even aan terug te denken.
Recent zat ik in een cursus Slam Poetry en een aantal cursisten gaf aan dat ze op een podium staan niet zo gemakkelijk vonden: trillende benen, zweethanden, hartkloppingen….
In plaats van dat de leraar zei dat ze door oefening daar wel aan zouden wennen. Zei hij: “dat gevoel maakt dat je je ‘alive’ voelt”. Grenzen verleggen, het is niet gemakkelijk, het voelt onveilig, het creëert angst, maar waarom het niet gewoon doen ondanks de angst?
Wil je iets veranderen, iets radicaal anders doen, dan zal het soms even slikken zijn, zo komen we veel verder dan met voorzichtige ministapjes die zo klein zijn dat we nooit angst hoeven voelen.
Angst is normaal in een mensenleven, ons brein is zo ontwikkeld dat we angst ervaren voor zaken waarvoor we geen angst hoeven hebben (reptielenbrein etc. lang verhaal, niet voor deze blog). Maar er zijn ook heel veel zaken waar we angst voor hebben, maar waar dat helemaal niet nodig is. Angst betekent vaak dat je grenzen gaat verleggen, en dat mag, dat kan. Je voelt de angst en gaat er gewoon voor!
Angst is ook iets dat we ons aandoen dat in 99 van de 100 gevallen niet bewaarheid wordt. Ik ben bang om te zakken voor dat examen, ik ben bang dat ik niet goed genoeg ben voor die job, ik ben bang dat ik mijn tekst vergeet…. In slechts een heel klein percentage van de gevallen is je angst gegrond, besef dat ook.
En dan nog. Stel dat je angst gegrond blijkt: je bent niet geslaagd voor het examen. Vergaat de wereld? Nee. Heb je iets belangrijks geleerd? Ja. Je weet nu beter hoe je je kunt voorbereiden op het examen en je bent weerbaarder geworden doordat je om kunt gaan met falen. Dit is eigenlijk de essentie van leren. We leren uit onze fouten. Als we geen fouten meer maken, valt er weinig groei te behalen.
Waar heb jij schrik voor en zou je toch eens willen riskeren?
Laat het me weten, ik ben heel benieuwd!
Opgeruimde groet,
Sandra
