Yeah! De solden zijn begonnen!

Niet exact wat ik denk op 1 juli, maar ik weet dat er veel mensen zijn die uitkijken naar deze datum. Misschien zelfs een dagje verlof gepland hebben om op shoppingtrip te gaan, een clubje vrienden verzameld hebben om er een groepsuitstap van te maken…

Maar ik doe niet mee.

Ik kijk naar de wereld en ik denk…

Hoe meer ik naar de wereld kijk, hoe meer ik denk dat het kapitalistisch systeem ons (in a way) gevangen houdt. Marketeers volgen een heuse opleiding om exact te weten hoe ze ons kunnen aanzetten om van alles te kopen. Waren dat nu écht zinvolle aankopen geweest, ok. Maar ik heb de indruk dat het enkel om zoveel mogelijk verkopen gaat en niet om goede producten verkopen, goede dienstverlening aanbieden, klanten echt helpen met hun noden en problemen…

Daarom kijk ik kritisch naar zoiets als de solden. Je moet er eens bij stilstaan hoeveel uur je hebt moeten werken om bv. die 250 EUR uit te geven op zo’n shopping trip.

Of sta je er weleens bij stil wat de aarde en andere mensen hebben moeten bijdragen om dit kledingstuk mogelijk te maken? Jammer genoeg is dat een kost die nog altijd niet werd opgenomen in de prijs van het aangekochte product.

Natuurlijk! Kleren kopen!

En ja, ik begrijp wel dat je soms kleding nodig hebt, maar moet dat zoveel kleding zijn? Volgens wat ik overal hoor is er genoeg kleding op de planeet om de volgende 6 generaties te kleden! Is er dan niet al genoeg? En hoe vol hangt onze kleerkast eigenlijk?

Testje: als je redeneert dat je T-shirt, bloesjes en kleedjes telkens 2 dagen kunt dragen. Hoeveel dagen kun je dan uit je kast leven? (Laat het me weten!)

En ook, moet alle kleding nieuw zijn? Is het niet veel fijner om kleding die er al is een zinvol verder bestaan te geven? Of ben je vies van kleding die al van een ander geweest is? Want dat was tot een aantal decennia geleden wel de norm: je droeg kleding af, kleding werd hersteld, doorgegeven…

I hate to break it to you

In alle eerlijkheid…. Ik vind dat we verwend zijn. En ik verwijt dat niet alleen jou, maar ook mezelf. Wat hebben we gezucht en geklaagd over de hittegolf van vorige week (die trouwens nu al weer vergeten is nu de temperaturen gedaald zijn). Maar naar mijn mening hebben we geen recht om te klagen: de westerse landen zijn grotendeels verantwoordelijk voor de klimaatopwarming én in andere landen hebben ze een hittegolf van april tot september, door ons toedoen.

Dus laten we alstublieft stoppen met klagen over het weer. Laten we stoppen met rondrennen in de ratrace op zoek naar altijd maar meer. Laten we stoppen met als kippen zonder kop door het leven te rushen met onszelf als middelpunt. We leven op 1 bol. Alles wat je doet, heeft altijd impact op een ander.

De vraag is: welke impact wil jij maken?

Volgende
Volgende

We zijn zandkorrels in een woestijn